Λεμφική Παροχέτευση.

Η Λεμφική Παροχέτευση (Μέθοδος Vodder) μελετήθηκε και εφαρμόστηκε από το Δανό γιατρό Emil Vodder το 1932. Είναι ένα είδος χειρομάλαξης που εφαρμόζεται με πολύ ήπιους, συγκεκριμένους και κυρίως κυκλικούς χειρισμούς επάνω στα λεμφαγγεία του σώματος, στη φορά που αυτά παροχετεύουν προς τους αντίστοιχους λεμφαδένες.

Η λεμφική παροχέτευση, σε αντίθεση με ο,τι οι περισσότεροι λανθασμένα νομίζουν δεν πονάει, δεν προκαλεί μελανιές ή ευρυαγγείες και δεν είναι δυσάρεστη. Εφαρμόζεται σε όλο το σώμα, καθώς και στο πρόσωπο. Είναι πολύ ήπια και αφήνει μια αίσθηση βαθιάς χαλάρωσης και ξεκούρασης στον θεραπευόμενο.

Η μέθοδος Vodder εφαρμόζεται αποκλειστικά από πιστοποιημένους στη μέθοδο θεραπευτές, οι οποίοι έχουν λάβει την αντίστοιχη γνώση, εκπαίδευση και πιστοποίηση και είναι σε θέση να εφαρμόσουν τη λεμφική αποστράγγιση όχι μόνο χωρίς τον κίνδυνο επιπλοκών, αλλά και διασφαλίζοντας το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα που η συγκεκριμένη μέθοδος είναι σε θέση να προσφέρει.

Σκοπος της Λεμφικης Παροχετευσης

Eίναι η ομαλή ροή της λέμφου, με αποτέλεσμα την αποβολή τοξινών, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την αύξηση του μεταβολισμού. Η λεμφική παροχέτευση αντιμετωπίζει κατακρατήσεις υγρών, τοπικό και γενικό πάχος, την κυτταριτιδα, καθώς και ενεργοποιεί τον ‘μπλοκαρισμένο’ μεταβολισμό. Αποτοξινώνει το σώμα, βοηθάει στην κανονική λειτουργία και κινητικότητα του εντέρου, ενώ ρυθμίζει και το μεταβολισμό του λίπους, το οποίο δημιουργείται από την κακή διατροφή, την καθιστική ζωή και το άγχος. Η μέθοδος δίνει επίσης εντυπωσιακά αποτελέσματα στα διαστρέμματα με αιμάτωμα, εξαρθρήματα, θλάσεις, κατάγματα, πληγές και ουλές μετεγχειρητικές, οίδημα αρθρίτιδας και ρευματοειδούς αρθρίτιδας, οξεία αυχεναλγία και οσφυαλγία, πονοκέφαλο και ημικρανία, δυσκοιλιότητα, ιγμορίτιδα. Πρόκειται για ένα σύνολο παθήσεων που συνοδεύονται με αυξημένη συγκέντρωση υγρών στο μεσοκυττάριο χώρο, με άλλα λόγια οίδημα.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η Λεμφική Παροχέτευση είναι μια απόλυτα εξατομικευμένη θεραπεία, καθώς ο κάθε ασθενής έχοντας μοναδική δομή λεμφικού συστήματος παρουσιάζει διαφορετική εικόνα λεμφοιδήματος από άλλο ασθενή με την ίδια πάθηση ή διάγνωση. Επομένως οι παράμετροι της θεραπείας ορίζονται από την κλινική εικόνα του κάθε ασθενή, κάτι που οι πιστοποιημένος θεραπευτής είναι σε θέση να γνωρίζει.

Θεραπευτικες Ενδειξεις

Σε θεραπευτικό επίπεδο οι δύο πιο βασικές παθήσεις που ανταποκρίνονται στη θεραπεία λεμφικής αποστράγγισης είναι το λεμφοίδημα (πρωτογενές ή δευτερογενές) και η φλεβική ανεπάρκεια 1ου έως 3ου βαθμού.

Λεμφοιδημα

Λεμφοίδημα προκαλείται από την συσσώρευση λεμφικού υγρού σε ένα σημείο του σώματος. Είναι μία μη φυσιολογική κατάσταση συγκέντρωσης υγρού υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Η εμφάνιση λεμφοιδήματος σχετίζεται είτε με μηχανική, είτε με δυναμική ανεπάρκεια του λεμφικού συστήματος. Αυτή η ανεπάρκεια προκαλεί χρόνια φλεγμονή και ίνωση (σκλήρυνση) των επηρεασμένων μαλακών ιστών.

Το λεμφοίδημα συνήθως επηρεάζει το ένα άνω άκρο ή το ένα κάτω άκρο. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως μπορεί να είναι επηρεασμένα και τα δύο άνω άκρα ή και τα δύο κάτω άκρα. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν πρήξιμο στο κεφάλι , στα γεννητικά όργανα καθώς και στο στήθος. Το λεμφοίδημα έρχεται συνήθως ως «απάντηση» σε χειρουργική αφαίρεση των λεμφαδένων στην περιοχή της μασχάλης είτε στην βουβωνική χώρα, είτε από τη καταστροφή των λεμφαδένων μετά από την ακτινοθεραπεία. Η φυσιολογική διαδικασία λεμφικής παροχέτευσης δυσλειτουργεί.

Tο Λεμφοίδημα Διαχωρίζεται:

• Στο Πρωτογενές λεμφοίδημα είναι αποτέλεσμα δυσπλασίας ή μηχανικής ανεπάρκειας του λεμφικού συστήματος. Οι ακριβείς αιτίες δημιουργίας του δεν έχουν αποσαφηνιστεί. Μπορεί όμως να είναι κληρονομικό.

• Στο Δευτερογενές λεμφοίδημα (συχνότερο στα Ελληνικά δεδομένα) είναι αποτέλεσμα είτε τραυματισμού των εκάστοτε λεμφαγγείων, είτε έλλειψης των λεμφαγγείων.

Για Παράδειγμα:

  • Έπειτα από χειρουργικές επεμβάσεις όπως μαστεκτομή, υστερεκτομή, λέμφωμα
  • Μετά από ακτινοβολία για τον καρκίνο
  • Τραύμα ή χειρουργική επέμβαση ορθοπεδικής φύσης
  • Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια
  • Μόλυνση (από βελόνα, από τατουάζ)
  • Φιλαρίαση
  • Παχυσαρκία
  • Φαρμακευτικής αιτιολογίας
  • Μεγάλης διάρκειας πτήσεις (Υπερατλαντικά ταξίδια)

Το λεμφοίδημα μπορεί κάποιες φορές να συγχέεται με το απλό μετατραυματικό οίδημα που υποχωρεί με την κατάλληλη φυσικοθεραπευτική τεχνική, με το λιποίδημα (οίδημα στον λιπώδη ιστό), το μυξοίδημα (κίτρινης απόχρωσης έχει να κάνει με διαταραχή του θυρεοειδούς), είτε με το οίδημα λόγω χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας.

Κατηγοριοποίηση του Λεμφοιδήματος

Σε Σταδια

Στάδιο 0

Το υποκλινικό στάδιο όπου είναι μειωμένη η λειτουργία του λεμφικού συστήματος χωρίς όμως να εκδηλώνεται πρήξιμο στο άκρο.

Στάδιο Ι

Το πρώτο στάδιο όπου το οίδημα είναι φανερό αλλά μειώνεται με την ανύψωση του άκρου.

Στάδιο ΙΙ

Το δεύτερο στάδιο όπου το οίδημα δεν είναι πια ζυμώδες δεν μειώνεται με την ανύψωση του άκρου και υπάρχει σκλήρυνση του δέρματος του άκρου.

Στάδιο ΙΙΙ

Το τρίτο στάδιο που το λεμφοίδημα κατατάσσεται πλέον σε μία πιο χρόνια φάση και ονομάζεται ελεφαντίαση.

Η θεραπεία του λεμφοιδήματος μπορεί να είναι συντηρητική είτε επεμβατική.

Η συντηρητική αγωγή περιλαμβάνει την αποιδηματική θεραπεία (MLD/CDT) με λεμφική μάλαξη και περίδεση, υδρομάλαξη, συμπιεστικών αεροθαλάμων, ελαστική περίδεση και ελαστικό ένδυμα(γάντι-κάλτσα).Τέλος η φαρμακευτική θεραπεία αποδίδει μόνο σε περιπτώσεις ήπιου λεμφοιδήματος.

Οι επεμβατικές μέθοδοι (χειρουργικές επεμβάσεις) αντιμετωπίζουν το πρόβλημα όταν η συντηρητική αγωγή δεν έχει αποδώσει οφέλη πάνω από 30-40% και το λεμφοίδημα βρίσκεται σε προχωρημένα στάδια με κίνδυνο επιπλοκών και καρκινωματώδους εξαλλαγής.

Σύμφωνα με τις παγκόσμιες οδηγίες, η θεραπεία με τα καλύτερα αποτελέσματα (gold standard) είναι η CDT (complete decongestive therapy- πλήρης αποσυμφορετική θεραπεία).

Διαγνωση λεμφοιδηματος

Η διάγνωση του λεμφοιδήματος γίνεται μόνο εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας. Η διάγνωση λοιπόν πραγματοποιείται με την λήψη ιστορικού, την κλινική εξέταση, τον υπέρηχο, την αξονική τομογραφία και τη λεμφαγγειογραφία.